PDB #21 – Biznes w IT część druga (Gościnnie w Piotr Bucki – Biznes w IT)

Pewnego dnia Piotr Bucki z Biznes w IT zaprosił mnie do swojego podcastu! Ten odcinek jest relacją naszej rozmowy. Rozmawiamy o tym jak prowadzić biznes tak lokalnie – w kraju, jak i międzynarodowo! Rozmawiamy też o jak jest skonstruowany polski system prawny oraz o wielu innych rzeczach, które dotyczą Przedsiębiorców nie tylko w IT! To druga część tej rozmowy! Poniżej najważniejsze kwestie prawne poruszone w tej rozmowie.

 

 

Istotne znaczenie ma w ostatnim czasie RODO. Przede wszystkim trzeba wiedzieć, że regulacja ta wyklucza przyjęcie domniemanej zgody na przetwarzanie naszych danych osobowych. Nie znaczy to jednak, że do przetwarzania naszych danych potrzebna będzie każdorazowo zgoda. Istnieją inne podstawy do ich przetwarzania – najczęściej spotykaną będzie wykonanie umowy. Jeśli więc przykładowo ktoś kupuje produkt w sklepie internetowym a jego dane osobowe mają być wykorzystane do wykonania tego zamówienia to nie jest wymagane udzielenie dodatkowej zgody. Istnieje też podstawa uzasadnionego interesu, która pozwala nam dla przykładu na wykorzystanie danych pozyskanych przy składaniu zamówienia na cele marketingu własnego.

Autorskie koszty uzyskania przychodu przy umowie o pracę czyli tzw. KUP w ostatnim czasie uległy zmianom w przepisach. Do tej pory stawka 50% kosztów uzyskania przychodu mogła być stosowana przy przeniesieniu praw autorskich majątkowych do utworu w sposób niejako automatyczny. Na chwilę obecną, wprowadzono katalog branż, których stawka ta będzie dotyczyła. W pozostałych przypadkach będzie to 20%. Z drugiej jednak strony zwiększono pułap do którego 50% KUP będzie miał zastosowanie. 50% KUP obecnie będzie miał zastosowanie przede wszystkim w przypadku: twórczość w zakresie architektury, architektury wnętrz, architektury krajobrazu, urbanistyki, literatura piękna, sztuki plastycznej, muzyki, fotografii, twórczości audiowizualnej, działalność związana z programami komputerowymi.

Biorąc pod uwagę kwestie odpowiedzialności programistów, w najbardziej dogodnej sytuacji jest programista posiadający umowę o pracę. Kodeks pracy ogranicza bowiem znacząco odpowiedzialność takiego programisty. Odpowiedzialność ta co do zasady sięga trzykrotności jego wynagrodzenia, jeżeli szkoda nie została wywołana jego umyślnym działaniem. W innym przypadkach jednak jego odpowiedzialność będzie pełna nawet jeśli będzie posiadał umowę o pracę.  Natomiast w modelu B2B, odpowiedzialność programisty jest pełna i nieograniczona za szkodę, którą taki programista spowodował swoim działaniem lub zaniechaniem jeśli można mu przypisać winę, a co więcej – odpowiedzialność taką można też rozszerzyć.